Dwór Wysockich

W w. XVII własność Firlejów, później Tarnowskich, Wierzbowskich h. Jastrzębiec i Załuskich h. Junosza, którzy dzierżyli włości do r. 1881, kiedy dobra jako wiano trafiły do Wysockich h. Godziemba. Pierwszy dwór we wsi miał pochodzić z w. XVII-XVIII, rozebrany w latach 1888-1889. Na nową siedzibę rodzina Wysockich obrała dawną oficynę, przebudowaną w r. 1887 w typie "zameczku myśliwskiego". Powstał obiekt o zróżnicowanym planie i bryle, trójkondygnacyjny, z gładkimi tynkami i murem szachulcowym. Elewacja frontowa wąska, zaakcentowana portykiem kolumnowym dźwigającym taras otoczony balustradą tralkową. Ponadto ściany wzbogacały wykusze, a dach gontowy podkreślały wieżyczki. Wewnątrz znajdował się obszerny hall z odchodzącymi korytarzami do jadalni, sali "mozaikowej" oraz saloników "czerwonego" i "niebieskiego". Pokoje zdobione portretami rodzinnymi i kolekcją obrazów szkoły angielskiej i flamandzkiej. Dookoła rezydencji rozciągał się park krajobrazowy z szerokimi polanami i gazonami, aa także rabatami kwiatowymi oraz stawem nad którym stała altana. W pobliżu założono młyn i tartak oraz dwukondygnacyjny, murowany spichlerz wykonany w technice zrębowej z r. 1842. Większość obiektów spłonęła w r. 1920, później majątek rozparcelowano.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 339-344
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 471
• Chwalewik E., Archiwa, bibljoteki, gabinety, galerje, muzea i inne zbiory, t. 2, Warszawa-Kraków 1927 (https://polona.pl/item/zbiory-polskie-kartoteka-uzupelnien-cz-2,NTk3NjExNA/2/#info:metadata) s. 125
• Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. 13, Województwo rzeszowskie, pod. red. E. Śnieżyńskiej-Stolot i F. Stolota, z. 2, Powiat brzozowski, oprac. M. Kornecki i J. Samek, Warszawa 1974