Dwór

W 2. poł. w. XV Wsielub był własnością Niemiryczów, a następnie Dowojnów, Radziwiłłów, Pociejów, w r. 1713 Antoniego Nowosielskiego h. Ślepowron, od 2. poł. w. XVIII rodziny O’Rourke, a ostatnim właścicielem majątku był Karol O’Rourke. Dwór wzniesiono ok. połowy w. XIX. Znacznie przekształcony budynek spłonął 08.05.2012. Częściowo murowany, częściowo drewniany na podmurowaniu, na planie prostokąta, parterowy, nakryty dachami dwuspadowymi. Siedmioosiowa fasada była jednocześnie ścianą szczytową budynku. Jedno z wejść znajdowało się w dobudówce po prawej stronie fasady, a drugie w skrajnej lewej osi. W jednej z dłuższych elewacji znajdowały się dwa ryzality nakryte dachami dwuspadowymi. Obie dłuższe elewacje miały co najmniej osiem osi.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 409
• Федорук А. Т., Садово-парковое искусство Белоруссии, Мінск 1989 (https://orda.of.by/.lib/fedoruk/fspi/1) https://orda.of.by/.add/gallery.php?vselyub/manor_main/art/fspi, dostęp 12.11.2019
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV) s. 65