Dwór

Majątek w Worończy w 2. poł. w XVII należał do Stefana Kurcza, wojewody brzeskiego, w w. XVIII Niesiołowskich, w w. XIX Kobylińskich, od około r. 1844 Mierzejewskich, a od ślubu Izabeli Mierzejewskiej z Aleksandrem Lubańskim do r. 1939 Lubańskich. W r. 1666 Stefan Kurcz wzniósł pierwszy dwór w Worończy. Po zniszczeniu pierwszego dworu w r. 1787 Józef Niesiołowski wzniósł nowy dwór, do którego następnie dobudowano drugi ganek. Budynek został spalony przez partyzantów w r. 1943. Drewniany, parterowy, na planie prostokąta, nakryty dachem mansardowym z lukarnami i dwoma wystawami. Szesnastoosiową fasadę poprzedzały dwa ganki. Ganek znajdujący się po prawej stronie był szerszy i wsparty na czterech kolumnach, a drugi węższy i wsparty na dwóch parach kolumn. Elewację ogrodową poprzedzał nakryty dachem taras. Jedna z elewacji bocznych była prawdopodobnie pięcioosiowa. Wnętrze podzielono na ok. dwadzieścia pomieszczeń częściowo w układzie amfiladowym.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 401-408
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 948