Dwór

W w. XVII własność Kamieńskich, a następnie Czetwertyńskich, Jana Ślizienia i jego rodziny, a ostatnimi właścicielami majątku byli Jadwiga z Obuchowiczów i Waldemar Ślizieniowie oraz ich córka Iza. Wzniesiony w w. XVII dwór przebudowano w w. XIX m.in. dodając skrzydła, dwie duże wieże oraz wieżyczki na narożnikach. Budynek spalono w czasie II wojny światowej, a pozostałości zostały rozebrane. Drewniany, parterowy z piętrowymi wieżami, na planie litery U, nakryty dachami dwuspadowym i czterospadowymi. W fasadzie znajdowały się dwie piętrowe sześcioboczne wieże z drzwiami wejściowymi na parterze oraz porte-fenêtre na piętrze. W poprzedzonej tarasem elewacji ogrodowej znajdował się rząd porte-fenêtre. Wzniesione na zewnętrznych narożnikach dworu sześcioboczne wieżyczki nakryto dachami stożkowymi. W części centralnej wnętrza w układzie dwutraktowym z korytarzem między traktami oraz okrągłymi przedsionkami mieszczącymi się w wieżach. Wyposażenie stanowiły m.in. obrazy, w tym portrety rodzinne oraz księgozbiór.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 399-400
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Берестейщины, Мінск 2004 s. 371-377
• Несцярчук Л. М., Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны, Мінск 2002 (https://orda.of.by/.lib/nesterchuk/zppb/0) s. 63
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 856