Dwór

Wojewodziszki w XVIII w. należały do Koszelewskich h. Prawdzic, w r. 1787 dziedzicem był Michał Koszelewski i pozostały w rękach rodziny do pocz. XIX w. Nie wiadomo w jakich okolicznościach dobra przeszły w ręce Montwiłłów h. Trzy Kolumny, właścicielem był Wincenty Montwiłla, a następnie jego syn Stanisław. Stefania Montwiłłówna wychodząc za mąż (1897) za Józefa Konstantego hr. O'Rourke, wniosła majątek w dom męża. Ostatnimi właścicielami były ich dzieci: Helena, Maria i Wincenty. Dwór wzniesiony zapewne jeszcze w XVIII w. przez Michała Koszelewskiego i w późniejszym czasie przebudowany. Była to budowla drewniana, założona na rzucie litery U, na wysokiej podmurówce, dziewięcioosiowa, nakryta wysokim dachem czterospadowym, pobitym gontem. Elewacja frontowa w części środkowej trójosiowa, podniesiona o jedną kondygnację, z przylegającym portykiem wspartym na filarach, dźwigających taras górny, otoczony balustradą; zwieńczony niewielkim przyczółkiem zdobionym fryzem arkadkowym. Okna i otwory drzwiowe o wykroju prostokątnym, jedynie w części środkowej elewacji frontowej zamknięte półkoliście. Elewacja ogrodowa parterowa, z przylegającym na osi portykiem; po bokach krótkie i wąskie skrzydła nakryte niższymi dachami. Na temat układu wnętrz i wyposażenia nie posiadamy żadnych informacji. Dwór otoczony ogrodem z gazonami kwiatowymi. Dwór istniał do II wojny światowej.