Dwór Wieniawskich

Od ok. r. 1800 dobra w rękach Wieniawskich h. Wieniawa, od których dobra nabył Karol Cieszkowski. Po jego śmierci w r. 1903 wdowa po nim dokonała podziału majątku - Wieniawkę otrzymała jej córka Zofia, poślubiona Leonowi Wierzbickiemu (w rękach rodziny do r. 1939). Dwór klasycystyczny, parterowy na planie prostokąta, wzniesiony przez Wieniawskich w 1. poł. w. XIX. W fasadzie na osi portyk kolumnowy z tarasem, zwieńczony trójkątnym szczytem. Elewacja ogrodowa pozbawiona dodatkowych akcentów, ze werandą pośrodku. Dwór przykryto wysokim dachem naczółkowym. Podczas I wojny światowej rezydencja zdewastowana, później odrestaurowana. Dookoła roztaczał się park, zaaranżowany w 2. poł. w. XIX przez Marię Cieszkowską, z rabatami różanymi i starymi drzewami w szpalerach. Od strony podjazdu przed dworem znajdował się okrągły gazon, a od strony zachodniej, na osi brama wjazdowa. W niewielkiej odległości ulokowano oranżerię. Zachowane jedynie znikome ruiny.

Artyści i rzemieślnicy

• Cieszkowska Maria, aranżacja ogrodu

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 262-265
• Niedźwiedź E. et. al., Dzieje miejscowości gminy Mircze - powiat hrubieszowski, Zamość 2008