Dwór

Dawna królewszczyzna, od kon. w. XIV gniazdo rodziny Gołogórskich, w r. 1604 zakupione przez Sobieskich, którzy stworzyli w okolicy klucz dóbr, przejęty w. XVIII przez Radziwiłłów. Ok r. 1850 dziedziczka Olimpia Matkowska sprzedała Wicyń rodzinie żydowskiej. Po r. 1890 właścicielem majątku był Mirosław Eder, a po jego śmierci do II wojny światowej dobra dzierżyła wdowa Maria oraz jej córki. Dwór klasycystyczny z przeł. w. XVII i XIX, wzniesiony prawdopodobnie z fundacji rodziny Matkowskich. Parterowy na wysokiej podmurówce, założony na planie prostokąta i usytuowany na zboczu wzgórza, z ryzalitem na osi poprzedzonym portykiem z facjatką. Dach wysoki, czterospadowy, gontowy z lukarnami. Dwór znacznie przebudowany po r. 1907.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 589-593
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 285
• Argasiński J., Wicyń - niezwykła wieś na Podolu: zarys monograficzny, Bielsko-Biała 2006