Dwór Weyssenhoffów

W dobie nowożytnej własność Hołowczyńskich, Podberskich, Szweykowskich i Janiszewskich. W poł. w. XIX dobra w charakterze wiana przeszły od rodziny Jaxa-Bykowskich na ręce rodziny Weyssenhoffów. Dawny dwór wzniesiony w w. XVIII przez Jaxa-Bykowskich jako parterowy na planie prostokąta, drewniany z podmurówką, z dwoma gankami w osiach skrajnych fasady i tarasem od strony ogrodu (z widokiem na rzekę Nieświacz). Po udziale Weyssenhoffów w powstaniu styczniowym majątek skonfiskowano, a dwór niszczał przez lata. Po odzyskaniu włości w k. w. XIX rodzina przeniosła się do lamusa stojącego w pobliżu gazonu. Był to dwupiętrowy budynek otoczony podcieniami ze wszystkich stron (zwany „Skarbcem”). Rezydencję i okolice uwiecznił na obrazach Henryk Weyssenhoff. Kompleks niezachowany.

Artyści i rzemieślnicy

• Weyssenhoff Henryk (1859-1922), malarz

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 138-140
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 10, Warszawa 1889 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/) s. 21
• Urbański A., Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, Warszawa 1929 s. 122-130