Dwór

W 1. poł. w XIX własność Dybowskich h. Nałęcz, następnie po ślubie Heleny Dybowskiej z Władysławem Brochockim h. Prawdzic własność Brochockich. Ostatnim właścicielem majątku był Stanisław Brochocki. Władysław Brochocki przebudował istniejący dwór. W czasie powstania styczniowego Helena Brochocka przekształciła budynek w magazyn oraz schronisko dla prześladowanych. Zachowała się część środkowa dworu, która obecnie jest opuszczona i niszczeje. Budynek założony na planie prostokąta, w części środkowej murowany, dwukondygnacyjny z drewnianymi, parterowymi skrzydłami, nakryty dachami trójspadowymi oraz dwuspadowym w części centralnej. Po prawej stronie części centralnej wzniesiono trójkondygnacyjną, czworoboczną wieżę nakrytą dachem czterospadowym. Dwie niższe wieże o takiej formie wzniesiono od strony ogrodu, po lewej stronie centralnej części dworu. Na osi fasady znajdował się poprzedzony tarasem piętrowy ryzalit z narożami opiętymi pilastrami, który wieńczył trójkątny przyczółek. Od strony fasady drewniane skrzydła otynkowano. Elewacja ogrodowa poprzedzona była tarasem, którego płaski dach podtrzymywały kolumny. We wnętrzu pomieszczenia w nieregularnym układzie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 394-395
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 13, Warszawa 1893 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIII) s. 226