Dwór Wędziagolskich

W kon. XVIII w pocz. XIX r. Jaworów w posiadaniu Jana Chodźki, następnie własność Korzeniowskich i od II poł. XIX Wędziagolskich. W okresie międzywojennym część majątku ze starym dworem odziedziczona przez Karola Wędziagolskiego. Po II wojnie światowej przejęta przez kołchoz. Murowany dwór wzniesiony w l. 20. XX w. wg proj. arch. Pawła Wędziagolskiego w pobliżu starej drewnianej siedziby (istniejącej jeszcze przed 1939 r., dziś niezachowanej). Po wojnie przebudowany i powiększony, połączony z piętrowym budynkiem wzniesionym na tyłach dworu. Obecnie opuszczony, pozbawiony dachu. Dwór murowany, tynkowany, parterowy z piętrową 3-osiową częścią środkową, kryty wysokim dachem naczółkowym. Na osi fasady ryzalit artykułowany pilastrami, zwieńczony trójkątnym frontonem, poprzedzony głębokim trójarkadowym portykiem z kamienia polnego, nad którym umieszczony balkon z balustradą.

Artyści i rzemieślnicy

• Wędziagolski Paweł (1883-1929), architekt

Bilbiografia

• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 307-310
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 519
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/61bab227-5eea-471a-b6a0-a80ad39b7f02 [dostęp: 16.03.2021]