Dwór

W w. XVIII własność Humnickich h. Gozdawa, po r. 1800 dobra zakupił Jan Komarnicki h. Sas. W kon. w. XIX majątek w charakterze wiana trafił do Sroczyńskich, którzy pozostali dziedzicami wsi do II wojny światowej. Dawny dwór powstał w w. XVIII z inicjatywy Humnickich, lecz niestety spłonął ok. r. 1890. Rezydencję odbudowano w zmienionym kształcie, wykorzystując stare fundamenty. Powstał obiekt dziewięcioosiowy na rzucie prostokąta, kryty wysokim dachem czterospadowym. W części środkowej fasady portyk kolumnowy zwieńczony frontonem z oculusem, na jej osiach płytkie ryzality, zwieńczone trójkątnymi szczytami. W elewacji ogrodowej na bokach alkierze, połączone długim gankiem otoczonym balustradą. Dookoła rezydencji rozciągał się park z aleją wjazdową. Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 252-256
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 819