Dwór Ujejskich

Na przełomie w. XVIII i XIX własność Augustyna Komorowskiego h. Korczak. Jego wnuczka Henryka wniosła dobra w małżeństwo z Kornelem Ujejskim h. Szreniawa (w rękach ich spadkobierców do r. 1939). Pierwszy dwór niewielkich rozmiarów, wzniesiony na pocz. w. XIX, rozbudowany w latach 80. przez Romana Ujejskiego. Była to budowla parterowa z podcieniami z trzech stron i sześcioboczną, dwukondygnacyjną wieżyczką w narożu. Korpus dworu nakryto dachem trójspadowym z mansardami, a drugi bok podwyższono o dodatkowe piętro. Wewnątrz rodzinna galeria portretów, biblioteka i zbrojownia. W pobliżu niewielki domek prywatny Kornela Ujejskiego. Całość otaczał park krajobrazowy wraz z sadem i ogrodem. U wylotu alei lipowej znajdowała się kaplica dworska. Dwór spalony podczas II wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 169-172
• Hauser Z., Polskie groby na Kresach. Między Pawłowem a Supranówką, „Rocznik Lwowski”, 1992, s. 234-241.
• Jaroszewski T. S., O dwóch grupach polskich rezydencji wiejskich w drugiej połowie XVIII wieku, „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”, 11 (1966), z. 2, s. 167-191
• Ross J., Przewodnik po powiecie radziechowskim, Radziechów 1937