Dwór Ubrańskich

W okresie nowożytnym własność Zborowskich, Tarnowskich, Sienińskich, Mniszchów. Od r. 1779 dobra należały do Urbańskich h. Nieczuja, którzy dzierżyli wieś do r. 1944. Pierwotny dwór pochodził z przeł. w. XVII i XVIII, po r. 1779 został odbudowany przez Urbańskich. Powstał obiekt parterowy na wysokie podmurówce, dziewięcioosiowy, z częścią środkową podwyższoną o jedno piętro, krytą dachem łamanym czterospadowym z lukarnami. W fasadzie na osi występował portyk kolumnowy podtrzymujący taras z żelazną balustradą (niemal analogicznie wyglądała część ogrodowa, pozbawiona portyku). W pobliżu ulokowano dwie parterowe oficyny z gankami na osiach elewacji frontowych, kryte dachami łamanymi. Niedaleko stała oranżeria z pocz. w. XIX, utrzymana w stylu neogotyckim z krenelażem, sterczynami, wieżyczkami i ośmiobocznym ryzalitem z fryzem arkadkowym. Dalej rozciągał się park krajobrazowy w typie romantycznym, dzielony na osiem kwater z dróżkam i alejkami spacerowymi. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 323-327
• Majka M., Zespół dworski w Haczowie w powiecie brzozowskim (seria: Architektura rezydencjonalna i obronna województwa rzeszowskiego), Łańcut 1972
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 6