Dwór

W 1. poł. w. XIX własność Feliksa Sałackiego oraz Przybysławskich, Zbikalskich i Suchodolskich. Później, aż do r. 1939 majątek należał do rodziny Ujejskich. Po I wojnie światowej dobra rozparcelowano, a tuż przed kolejną wojną Wanda Ujejska sprzedała pozostałe włości proboszczowi, ks. Majewskiemu, który wydzierżawił je Zbigniewowi Fedorowiczowi. Dwór klasycystyczny z pocz. w. XIX, położony na wzgórzu, murowany, parterowy, założony na rzucie prostokąta, kryty dachem czterospadowym. W dziewięcioosiowej elewacji frontowej zwróconej na pd. wgłębiony portyk kolumnowy, od strony ogrodu galeria z kolumnadą. Dwór zniszczony w r. 1914, nieodbudowany. Dookoła roztaczał się park krajobrazowy, ulokowany w resztkach dawnych zabudowań obronnych. Przed dworem kolisty gazon z aleją wjazdową w otoczeniu starych drzew.