Dwór

Majątek pierwotnie rodziny Szemiotów, w 2 poł. XVI w. Boskich, następnie Szwykowskich, Przeździeckich i Despot-Zenowiczów. Od 1 poł. XVIII w. w rękach Sulistrowskich. W 1 poł. XIX w. wniesione w wianie Aleksandrowi Skirmuntowi; własność rodziny do 1939 r. Dwór wzniesiony przez Aleksandra Sulistrowskiego ok. 1780 r. W pocz. XIX w. dostawione portyki. W czasie I wojny światowej dwór zdewastowany, odbudowany w okresie międzywojennym, spalony wraz z zabudowaniami dworskimi w 1942 r. Obecnie zachowane resztki murowanych kolumn portyku. Dwór drewniany, modrzewiowy, założony na planie prostokąta, parterowy, na wysokim zaopatrzonym w okna przyziemiu, kryty czterospadowym dachem mansardowym z facjatami. Część środkowa dworu podwyższona o niską kondygnację, otynkowana, od frontu i od ogrodu poprzedzona głębokimi portykami o 4 murowanych kolumnach dźwigających belkowania i trójkątne frontony zdobione gzymsem kostkowym. Fasada 11-osiowa, elewacja tylna 12-osiowe, elewacje boczne 5-osiowe. Wnętrze o układzie dwutraktowym.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 367-371
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 227-230
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Минского края, Минск 2000 s. 153-5