Dwór Szeliskich

Od lat 40. w. XIX własność Andrzeja Zabłockiego, w latach 50. i 60. należała do Abrahama Halperna, a następnie do Ludgarda Grocholskiego h. Syrokomla. Ok. r. 1875 majątek składający się z pięciu folwarków zakupił Zygmunt Jaroszyński h. Korczak (w r. 1939 ostatnim właścicielem był działacz polityczny i społeczny Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego Marian Jaroszyński). Dwór klasycystyczny, murowany, jedenastoosiowy, na planie prostokąta z trójosiowym ryzalitem na osi, poprzedzonym portykiem kolumnowym. Skrzydła jako dwukondygnacyjne ryzality; całość nakrywały dachy dwu- i czterospadowe. Za dworkiem założona na rzucie prostokąta oficyna z kuchnią, pralnią i pokojami dla służby. Całość w otoczeniu parku krajobrazowego o powierzchni ok. 30 ha, z sadzawką z przerzuconymi nad nią mostkami oraz z altanką z ławami z pergolą. W Błudnikach funkcjonował też ogród użytkowy wraz ze szkółką roślin, w którym hodowano głównie kwiaty (róże i dalie).

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 16-19
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 253
• Gajkowski S., Stanisławów i jego pamiątki z dawnych czasów, Stanisławów 1922 (https://polona.pl/item/1311306/2/) s. 26-28