Dwór Świeżawskich

Od końca w. XVI własność kalwińskiej linii Firlejów, a następnie Karczewskich i Potockich. Na pocz. w. XIX dobra odkupione przez rodzinę Stefanowiczów od Zofii z Juskiewiczów. W latach 30. tegoż stulecia jako posag przeszły do Jeżewskich h. Jastrzębiec, a następnie należały do Świeżawskich h. Paprzyca (rodzina dzierżyła włości do r. 1939). Dwór wzniesiony na pocz. w. XX w na miejscu skrzydła wcześniejszej rezydencji, parterowo-piętrowy z dużą altaną nakrytą czterospadowym dachem gontowym z kolumnowymi podcieniami. Dom stał nad rzeką, na wzgórzu, wśród ogrodu i parku zaaranżowanego przez Eustachego Świeżawskiego. Rezydencję spalono podczas I wojny światowej, później odbudowano tylko jego część. Dwór zniszczony doszczętnie przed r. 1945.

Artyści i rzemieślnicy

• Świeżawski Eustachy, ogrodnik-amator

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 30-32