Dwór Świętorzeckich

Majątek niegdyś w składzie dóbr Lebiedziew, należących do ks. Holszańskich, później Radziwiłłów. Wydzielony w tych dóbr w k. XVIII, zakupiony przez Józefa Świętorzeckiego. Dwór wzniesiony zapewne w 1 poł. XIX w. przez Stanisława Świętorzeckiego (1792-1838) lub jego syna Michała (1837-91), wokół dworu założony park i uprzemysłowione gospodarstwo rolne. Dwór zniszczony i rozebrany w czasie II wojny światowej. Drewniany, na wysokiej podmurówce, na planie prostokąta, kryty dachem czterospadowym. 11-osiowa fasada poprzedzona na osi gankiem o oszklonych ścianach bocznych, wspartym na dwóch parach kolumn dźwigających gładki trójkątny fronton. Wnętrza dwutraktowe, pokoje reprezentacyjne rozmieszczone w trakcie od strony podjazdu.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 205-8
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 116-8
• Jankowski, Cz., Powiat oszmiański. Materiały do dziejów ziemi i ludzi, t. 2, Petersburg 1897 s. 135-7
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000 s. 249-257