Dwór

Do końca epoki staropolskiej włości Komorowskich h. Korczak, na przełomie w. XVIII i XIX w posiadaniu Antoniego Łączyńskiego h. Nałęcz. Ok. r. 1850 wieś nabył Michał Baworowski, a jego syn sprzedał ją Władysławowi Kraińskiemu. Od tegoż dobra odkupiła r. 1911 Olga Rostworowska (w rekach rodziny do II wojny światowej). W w. XVI Komorowscy wznieśli we wsi zamek obronny. Była to forteca z czterema narożnymi basztami, założona na planie kwadratu, przebudowana w 3 ćw. w. XVIII na rezydencję na rzucie prostokąta, jedenastoosiową, dwukondygnacyjną, z pozornym ryzalitem na osi. W r. 1905 Kraiński przeprowadził remont dworu, zniszczonego następnie podczas I wojny światowej. Droga wjazdowa do rezydencji biegła od bramy wjazdowej wokół dużego gazonu przed elewacją frontową. Na tyłach dworu rozciągał się stary park, a z okien domu otwierał się widok na staw. Założenie zniszczone w czasie II wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 223-227
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) s. 607