Dwór

Własność Wereszczaków h. Lis do połowy w. XIX, kiedy jako posag Zofii Wereszczak po ślubie z Konstantym Tuhanowskim Smolczyce stały się własnością Tuhanowskich. W r. 1911 dobra nabył ostatni właściciel majątku Jerzy Kotwicki. Pod koniec w. XVIII dwór wzniósł prawdopodobnie Michał Wereszczaka. Budynek zniszczono w czasie I wojny światowej. Drewniany (?), parterowy, na planie prostokąta, nakryty w części centralnej dachem mansardowym, a po bokach dachami trójspadowymi. Siedmioosiową fasadę poprzedzał portyk wsparty na dwóch filarach podtrzymujących belkowanie oraz dach krążynowy z lukarnami. Dwie skrajne osie oddzielono pilastrami, a po dwie osie z każdej strony portyku zaakcentowano ściankami attykowymi z wazonami. Na osi elewacji ogrodowej znajdował się półkolisty ryzalit. Boczne elewacje pięcioosiowe.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 351-352
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 10, Warszawa 1889 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_X/) s. 897