Dwór Siellawów

W dobie nowożytnej własność Radziwiłłów, Sokolińskich, Sokolnickich, Koryźnów, Sadowskich, Kijanowskich, a od. pocz. w. XVIII Siellawów, którzy dzierżyli dobra do r. 1918. Dwór. z poł. w. XIX jako budowla drewniana na planie prostokąta, w centralnej partii piętrowa a po bokach parterowa. Na osi fasady znalazł się masywny portyk kolumnowy w wielkim porządku (z balkonem w głębi), zwieńczony trójkątnym szczytem. Na obu dłuższych bokach dworu znajdowały się tarasy widokowe (frontowy zwrócony w stronę jeziora). Przed I wojną światową planowano rozbudowę obiektu o skrzydła boczne (zrealizowano tylko lewe). Przed rezydencją wytyczono gazon z murowaną bramą wjazdową w oddali, prowadzącą aleją świerkową w kierunku dworu. Na tyłach znajdował się trawnik zarośnięty klombami kwiatowymi. Dalej stała lodownia otoczona galeryjkami oraz wędzarnia. Przy frontowym gazonie stała kuchnia i budynki gospodarcze. Na uwagę zasługiwały także dwie stodoły zwane "puniami". Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 271-273