Dwór Sianożęckich-Mielżyńskich

W 1. poł. w. XIX własność rosyjskiego generała, następnie dobra zakupił Platon Woynicz-Sianożęcki h. Nałęcz, a około 1900 roku majątek w charakterze wiana przeszedł na ręce Włodzimierza hr. Mielżyńskiego. Dwór wzniesiony w w. XIX, przebudowany po r. 1902. Budowla drewniana na podmurówce, założona na planie prostokąta, części środkowej piętrowa, po bokach parterowa. Oś centralną w fasadzie i elewacji ogrodowej poprzedzały portyki kolumnowe, dźwigające balkon, a wieńczyły trójkątne szczyty. Z kolumnami portyków łączyły się kolumnady parterowych elewacji bocznych, tworząc krótkie galerie na elewacjach głównych. Dwór nakrywał dach gontowy (później blaszany) cztero- i dwuspadowy. W pobliżu rezydencji stała oficyna, a dalej rozciągał się park z ogrodem, alejami spacerowymi. Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 117-118