Dwór Ścibór-Rylskich

Od połowy w. XVII do r. 1917 nieprzerwanie własność rodziny Ścibor-Rylskich. Dwór klasycystyczny składający się z trzech członów: głównego domu mieszkalnego i bocznych pawilonów. Centralny budynek był obiektem symetrycznym na rzucie prostokąta, murowanym z cegły, parterowym na wysokich suterenach. Dłuższe elewacje niemal identyczne z pogłębionym portykiem kolumnowym w fasadzie, zwieńczonym trójkątnym frontonem. Kolumny połączono balustradą tralkową, tworzące taras. W części ogrodowej na na osi oszklony taras z dekoracją stiukową w tympanonie, flankowany przez pozorne ryzality (podobnie jak portyk w elewacji frontowej). Przy bocznych ścianach niewielkie ryzality, dachy dwu- i czterospadowe z lukarnami. Boczne pawilony trójosiowe z pozornymi ryzalitami i portykami kolumnowymi, zwieńczonymi trójkątnymi portykami. Główny dom był połączony z pawilonami za pomocą murku z żelaznym płotem i kolumnami. Przed wszystkimi obiektami rozciągał się dziedziniec z kolistymi trawnikami. Drugi gazon znajdował się za dworem, gdzie przechodził w park. Założenie zniszczone w r. 1918, obecnie rezydencja w ruinie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 149-155
• Urbański A., Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, Warszawa 1929 s. 95-96
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 8, Warszawa 1887 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VIII) s. 356