Dwór Prozorów-Abrahamow

Dawniej własność Wiśniowieckich, później Szujskich, a od lat 80. w. XVIII klucz dóbr jako wiano trafił do Karola Prozora, który mieszkał jeszcze w dawnym, drewnianym dworze, później przebudowanym. Powstała budowla na planie prostokąta, z portykiem kolumnowym na osi fasady, kryta dachem czterospadowym. W w. XIX majątek nabył Rosjanin Awramów (Abrahamow), który najpewniej zmienił całkowicie wygląd rezydencji. Do jednego z boku dostawiono dwukondygnacyjną, pięcioosiową budowlę z pozornym ryzalitem w skrajnej osi (zwieńczonym trójkątnym, spłaszczonym szczytem). Po drugiej stronie znalazła się trójkondygnacyjna wieża z balkonem na środkowym poziomie. Drugą kondygnację w trzech osiach zdobiły półkolumienki i prostokątne okna, tworzące podziały pionowe. Fasadę tworzyły analogiczne pozorne ryzality na osiach skrajnych oraz półkolisty portyk kolumnowy pomiędzy, podtrzymujący balkon. Dookoła rozciąga się park. Obecnie w dworze mieści się muzeum.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 34-36
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 620
• Gloger Z., Budownictwo drzewne, t. 1, Warszawa 1907 s. 341