Dwór Poniatowskich

W okresie nowożytnym własność ks. Wiśniowieckich, od poł. w. XVIII po układach rodzinnych dobra trafiły do Mniszchów, a następnie wieś sprzedano Leonardowi Świejkowskiemu, który spieniężył majątek Poniatowskim. Po r. 1867 drogą wiana Tahańcza przeszła na Rosjanina Buturlina, którego spadkobiercy dzierżyli włości do r. 1917. Kompleks wzniesiony przez Józefa Poniatowskiego na przeł. w. XVIII i XIX, łączący późny barok z klasycyzmem. Budynek mieszkalny był parterowy, składał się z dziewięcioosiowego korpusu i dwóch skrzydeł połączonych w całość ćwierćkolistymi galeriami. Korpus kryty czterospadowym dachem, w fasadzie potężny portyk kolumnowy. Dziedziniec przypomniał podkowę, wielki kolisty gazon porastały krzewy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 333-336
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 142