Dwór
Polesie (Paliesius), rejon ignaliński, okręg uciański, Litwa
Dobra w 1671 r. w posiadaniu Tyzanhauzów, co najmniej od 1736 r. do poł. XIX w rękach rodziny Kublickich. W 1864 zakupione przez Pawła Lubimimowa, zaś w 1886 przez płk. Fiodora von Exe. Od 1921 do wybuchu II wojny światowej własność rodziny Brzezińskich. Majątek położony w zakolu rzeki Konciarzyny. Dwór wzniesiony przez Kublickich zapewne w l.30. XIX w. (1830), obok usytuowana lodownia oraz pawilon parkowy. Dwór otoczony parkiem z systemem kanałów i sadzawek, od pn. ograniczony dużym stawem. Na płd.-zach. od dworu budynki gospodarcze: zachowany do dziś dom zarządcy, obora, oficyna oraz niezachowane czworaki, młyn, oficyna II, gorzelnia i browar. Dwór w czasie II wojny światowej lub krótko po niej niemal doszczętnie zniszczony. Zachowane dwa narożniki oraz rumowisko pozostałej części dworu. Pierwotnie dwór murowany z cegły, tynkowany, na planie wydłużonego prostokąta, parterowy z użytkowym poddaszem, kryty dachem naczółkowym z facjatami. Elewacja frontowa 11-osiowa, pośrodku trójosiowy piętrowy ryzalit zwieńczony trójkątnym naczółkiem, dekorowany pasami boni. Naroża boniowane.
Bilbiografia
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 217-219
- Ferguson D., Ferguson J.N., Paliesiaus dvaro (107) restauravimas, atkūrimas ir pritaikymas 2008-2014, dokumentacja rekonstrukcji w formacie pdf (http://www.restauratoriusajunga.org/images/Konkursai/geriausi-darbai/2015/pdf/Paliesiaus-dvaro-sodyba-107.pdf),[dostęp: 29.01.2021]