Dwór Pohoreckich

Od 1. poł w. XIX do II wojny światowej własność rodziny Pohoreckich h. Sas. Pierwszy dwór murowany, parterowy, kryty czterospadowym, gontowym dachem, z gankiem od strony podjazdu, spłonął w r. 1908. Nowa rezydencja fundacji Marii Pohoreckiej w dawnym budynku browaru, pełniącego funkcję oficyny. Był to dwór złożony z czterech skrzydeł złożonych w kwadrat, z gankiem i werandą w fasadzie, kryty czterospadowym dachem gontowym. Przed budynkiem rozpościerał się duży gazon, a pobliżu ulokowano oranżerię. Dookoła roztaczał się pokaźny park z sadzawkami i pawilonami. Dwór spłonął podczas I wojny światowej, a park utrzymywano do r. 1939 (ówcześni właściciele zamieszkali w dawnych zabudowaniach gospodarczych, które poddali wcześniej gruntownemu remontowi).

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 243-246
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 302
• Niedźwiedź E. et al., Dzieje miejscowości gminy Werbkowice, powiat hrubieszowski, Werbkowice-Zamość 2009