Dwór Pohoreckich

W poł. w. XVI część królewszczyzny kryłowskiej we władaniu Tęczyńskich, a następnie Koniecpolskich i Lipskich. W w. XVIII dobra rodziny Leszczyńskich h. Abdank, od których nabył je Ignacy Czaplic Pohorecki, przekazując następnie majątek swemu synowi, Romanowi Wincentemu (w rękach powyższej rodziny włości pozostały do r. 1945). Dwór wzniesiony w końcu w. XVIII przez Ignacego Jakuba Pohoreckiego, dziewięcioosiowy, parterowy, z portykiem kolumnowym i dodatkowym piętrem na osi, nakryty czterospadowym dachem. Przed budynkiem znajdował się kolisty gazon, a dookoła roztaczał się park krajobrazowy. Dwór został spalony w r. 1914, a następnie rozebrany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 16-17
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 1, Warszawa 1880 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/). s. 672