Dwór Podhoreckich

W r. 1757 własność Michała Podhoreckiego („Czaplic”), a następnie jego syna Ignacego Jakuba i wnuka Romana Hiacentego (zm. 1879). W rękach kolejnych pokoleń rodziny wieś pozostawała do r. 1939. Dwór wybudowany w 2. poł. w. XVIII, murowany, parterowy, założony na plany prostokąta, dziewięcioosiowy z wysokim dachem czterospadowym krytym gontem. W elewacji frontowej na osi portyk kolumnowy nakryty trójkątnym przyczółkiem. Od strony ogrodu pośrodku niewielki ryzalit, a po bokach krótkie skrzydła. Na lewo od kolistego gazonu wjazdowego prostopadłościenna oficyna z krótkim gankiem na osi, kryta dachem analogicznym jak dwór. Dookoła rozpościerał się ogród spacerowy z sadem owocowym i wytyczonymi alejami spacerowymi. Rezydencja niezachowana.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 57-59.
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 573