Dwór Pileckich

Ok. r. 1750 dobra należały do Stanisława Worcella, a następnie do Pileckich h. Leliwa. W r. 1840 Złotniki przeszły na ręce Alojzego Cikowskiego h. Radwan. Jego wnuczka, Zofia Lewicka, wniosła majątek w związek z Wilhelmem Siemieńskim h. Dąbrowa. Od r. 1906 do II wojny światowej włości dzierżyła rodzina Serwatowskich h. Jastrzębiec. Dwór z przeł. w. XVIII i XIX fundacji Pileckich, założony na planie prostokąta i usytuowany na krawędzi skarpy, dziewięcioosiowy z ryzalitami na bokach, od podjazdu parterowy z piętrem na osi, a od ogrodu dwukondygnacyjny. Elewacja tylna z półkolistym ryzalitem pośrodku (z tarasem u dołu i balkonem powyżej). Rezydencję nakrywał gładki dach czterospadowy. Od strony podjazdu stały dwie identyczne, symetrycznie ustawione oficyny, a pomiędzy nimi założono kolisty gazon z prowadzącą do niego bramą w stylu „japońskim”. Obecnie niezachowane. Dookoła dworu roztaczał się ogród kwiatowy z sadem. Na miejscowym cmentarzu wzniesiono klasycystyczną kaplicę rodziny Pileckich.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 237-240
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red.B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV) s. 641