Dwór

Nowodwórka należała do Obuchowiczów h. Jasieńczyk III, a ostatnim właścicielem majątku przed wybuchem II wojny światowej był Tadeusz Obuchowicz. Wybudowany w 2. poł. w. XVIII dwór istniał do II wojny światowej. W w. XIX przy krótszych elewacjach dworu wzniesiono dobudówki mieszczące sienie nakryte dachami pulpitowymi. Drewniany, parterowy, na planie prostokąta, nakryty dachem łamanym. Na osi dziewięcioosiowej fasady znajdował się portyk wsparty na czterech filarach podtrzymujących trójkątny przyczółek przepruty półokrągłym oknem. Elewacja ogrodowa, w części środkowej poprzedzona tarasem, była pozbawiona dekoracji. Dwór otaczał rozległy ogród z licznym starodrzewem. Przed otoczonym ogrodem dworem znajdował się okrągły gazon.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 306
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 7, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VII) s. 246