Dwór

W w. XVIII dobra należały do zakonu jezuitów, po r. 1800 były już własnością starościny Koziełłowej. W połowie w. XIX majątek należał do Kaweckich i Lubieńskich, a w r. 1899 włości zakupiła Leontyna z Mikulskich Iwaszewska. Ostatnią dziedziczką dworu przed zniszczeniem w r. 1918 była Stefania Konstancja ze Zdrojewskich Rożnowska. Dwór wzniesiony na przeł. w. XVIII i XIX przez Koziełłów znajdował się na wzgórzu, nad rzeczką Naczką. Założony na planie prostokąta, z ryzalitem na osi fasady oraz z portykami kolumnowymi w osiach skrajnych. W elewacji ogrodowej występował ryzalit środkowy z tarasem i dwa boczne. Ściany utrzymano w kolorze drewna, a naczółki i obramienia malowane na biało. Dach gontowy czterospadowy z lukarnami. Koło r. 1900 do elewacji bocznych dostawiono murowane skrzydła. Dookoła rozciągał się park. Założenie niezachowane.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 257-259
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 854