Dwór

w I poł. w. XIX własność rodziny Władów h. Łada, sprzedana ok. r. 1850 Leopoldowi Hoenigsbergerowi. Niewiele później majątek przejął Józef Bocheński h. Rawicz (pozostał w rękach jego spadkobierców do r. 1939) Klasycystyczny dwór murowany z początku w. XIX (pierwotnie mniejszy, następnie rozbudowany). Składał się z dwukondygnacyjnej części środkowej z portykiem kolumnowym w osi i balkonem powyżej oraz z dwukondygnacyjnych ryzalitów w elewacjach bocznych, również z balkonami. Od strony ogrodu do dworu przylegał kamienny taras widokowy, a rezydencję nakrywał dwuspadowy dach z lukarnami. Wewnątrz bogate zbiory malarstwa niderlandzkiego oraz pokaźna biblioteka. Podczas I wojny światowej dwór zajmowały naprzemian wojska carskie i austriackie, w r. 1945 wysadzony przez Niemców. Ze względu na nieregularne ukształtowanie terenu dookoła (strome zbocza i jary), park krajobrazowy dookoła rezydencji wzorowano na Parku Stryjskim we Lwowie.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 128-132.