Dwór Moszyńskich

Dawne dobra Zbaraskich, później Wiśniowieckich, a po r. 1716 przypadły Wiktorii z Leszczyńskich Potockiej. Jej wnuk w r. 1772 sprzedał klucz wołoczyski wraz Supranówką Fryderykowi Moszyńskiemu. W latach 40. w. XIX wieś należała do rodziny Solyon de Antalfa(?), ok. r. 1860 przeszła na ręce Antoniego Turzańskiego, a w r. 1870 nabył ją Teodor Zawistowski h. Jastrzębiec. Ostatnią dziedziczką Supranówki była Maria Zawistowska, zamężna ze Stanisławem Koźmińskim h. Poraj. Klasycystyczny dwór z pocz. w. XIX, wzniesiony w miejscu dawnego zamku. Założony na planie prostokąta, jednokondygnacyjny z sutereną, z portykiem kolumnowym na osi od strony podjazdu. Przy lewej, bocznej elewacji weranda z dachem wspartym na kolumnach, z tyłu pośrodku szeroki taras. Rezydencja nakryta czterospadowym dachem. Po prawej stronie dworu niewielka oficyna, oba budynki niezachowane. Dookoła roztaczał się park krajobrazowy.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 190-192
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, W. Walewski, t. 11, Warszawa 1890 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/) s. 591