Dwór

W w. XV-XVII część starostwa hrubieszowskiego, później grabowieckiego. Po rozbiorach Polski dobra nabył Michał Koźmiński, od którego odkupił je Karol Milowicz h. Mikuliński, twórca słynnej biblioteki. W rękach powyższej rodziny włości znajdowały się do II wojny światowej (w r. 1937 rozparcelowano część ziemi). Starsza rezydencja z przeł. w. XVIII i XIX, drewniano-murowana, rozebrana ok r. 1880. Nowy dwór składał z części parterowej i piętrowej, z głęboką wnęką portykową od strony podjazdu i analogiczną werandą wychodzącą na ogród. Wewnątrz przechowywano przedmioty należące niegdyś do Tadeusza Kościuszki, portrety Ignacego Zakrzewskiego, pasy słuckie oraz zastawy sreber i porcelany. Dookoła roztaczał się park krajobrazowy. Założenie spalono podczas I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 122-124
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 912-913
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 572
• Niedźwiedź E. et. al., Dzieje miejscowości gminy Mircze - powiat hrubieszowski, Zamość 2008 s. 80-90