Dwór Milowiczów (Modryniec A)

Gniazdo Modryńskich h. Jastrzębiec od r. 1581, w w. XVIII majątek w rękach siedemnastu rodzin. Ok. r. 1750 niejaki Olszewski wykupił wszystkie partie, a jego córki w r. 1797 sprzedały włości Jerzemu Janowi Milowiczowi h. Mikuliński. Później dobra podzielono między trzech synów Jana, co spowodowało rozwarstwienie majątku na części A, B i C, utrzymujące się aż do okresu międzywojennego. Wówczas Modryniec B sprzedano, a partie A i C pozostały w posiadaniu Milowiczów aż do r. 1939. Dwór wzniesiony ok. r. 1840 przez Karola Milowicza, późnoklasycystyczny, parterowy, założony na planie szerokiego prostokąta i nakryty gładkim, czterospadowym dachem. W elewacji frontowej dwa wejścia zwieńczone półkolistymi arkadami, pomiędzy którymi szeroki pseudoryzalit flankowany parami pilastrów i nakryty trójkątnym szczytem. Od strony ogrodu trzy płytkie ryzality z porte-fenêtrami wychodzącymi na taras z masywnym frontonem w zwieńczeniu na osi dworu. Dookoła park krajobrazowy ze szpalerem lipowym wzdłuż alei wjazdowej, która przecinała strumień z kapliczką w pobliżu.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 119-122
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 6, Warszawa 1885 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_VI) s. 572-573
• Niedźwiedź E. et. al., Dzieje miejscowości gminy Mircze - powiat hrubieszowski, Zamość 2008 s. 76-80