Dwór Mierów

W końcu w. XVII dobra Wilhelma Miera, później jego syna Jana. Po śmierci ostatniego klucz wożuczyński i komarowski nabyła mieszczańska rodzina Wapińskich z Jarosławia. Od 1. poł. w. XIX do r. 1937 dziedzicami majątku była rodzina Wydżgów. Dwór wystawiony w r. 1740 z przez Wilhelma Miera na pozostałościach dawnego dworu obronnego. Budowla na planie prostokąta o dwukondygnacyjnej części środkowej i parterowych skrzydłach. Oś poprzedzał portyk arkadowy wspierający balkon o kamiennej balustradzie, a wieńczył fronton ze spływami, zamknięty trójkątnym szczytem. Dwór przykryto czterospadowym, gładkim dachem. Czworoboczny dziedziniec powstał na wyrównanym, otoczonym murem wzniesieniu. W jego wschodniej części wzniesiono parterową oficynę krytą płaskim dachem. Nad rzeką, naprzeciwko portyku dworu wybudowano dużą półkolistą basteję. Przed fasadą dworu rozciągał się trawnik z klombem kwiatowym na środku. Na tyłach założenia rozciągał się imponujący kilkupoziomowy, tarasowy ogród w stylu włoskim. Rezydencję ostrzelano w r. 1915, później nie odbudowano.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 6, Województwo bełskie, Ziemia Chełmska województwa ruskiego, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 271-279
• Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016 s. 1523
• Typek B., Wożuczyn, Wożuczyn 2013 s. 15
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red.B. Chlebowski, t. 14, Warszawa 1895 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XIV)