Dwór

Zespół dworsko-parkowy położony z zachodniej części miasteczka, w XVI w. należącego do dóbr królewskich, następnie m.in. do Sapiehów i Tyzenhauzów, a w XVIII w. do Epereyszych, Wołłowiczów i bpa Ignacego Massalskiego. W 1805 r. dobra zakupione przez Onufrego Houwalta, w rękach rodziny do wybuchu II wojny światowej. Po wojnie w majątku urządzony sowchoz, w XXI w. Mejszagolski Ośrodek Kultury. Dwór, zwany również pałacem, wzniesiony w w l. 1806-12 przez Onufrego Houwalta wg proj. arch. wileńskiego Michała Szulca. Projekt zrealizowany częściowo, z pominięciem czterokolumnowego portyku zwieńczonego trójkątnym naczółkiem. W końcu XIX w. wykańczany (wówczas przed głównym wejściem urządzony taras), remontowany w XX w. po obu wojnach światowych oraz w ostatnim czasie. Klasycystyczny. Murowany, tynkowany, na planie zbliżonym do kwadratu, na wysokich suterenach, parterowy, ze środkową trójosiową częścią podwyższoną o jedną kondygnację. Elewacje dłuższe 9-osiowe, krótsze 7-osiowe, okna prostokątne, z ozdobnymi nadokiennikami.

Artyści i rzemieślnicy

• Szulc Michał (1769-1812), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 562-567
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 334-6
• https://kvr.kpd.lt/#/static-heritage-detail/3A65D802-04CB-420C-8C0E-259A6C3BDD5F [dostęp: 10.05.2021]