Dwór
Mańkowicze (Манькавічы), rejon postawski, obwód witebski, Białoruś
Majątek w XVIII w. w posiadaniu rodziny Despot-Zenowiczów i Kiełpiszów, następnie Tadeusza Żaby, zaś w XIX w. książąt Druckich-Lubeckich. W XX w. własność Łęskich. Dwór wzniesiony w 2 poł. XVIII w. przez wojewodę połockiego Tadeusza Żabę, przed dworem z prawej strony gazonu oficyna dworska, z lewej oranżeria. W czasie II wojny światowej dwór rozebrany do fundamentów. Drewniany, na wysokiej podmurówce, założony na planie prostokąta, parterowy, kryty wysokim łamanym czterospadowym dachem gontowym z lukarnami w dolnej połaci. Elewacja frontowa 13-osiowa, poprzedzona umieszczonym na osi czterokolumnowym piętrowym portykiem zwieńczonym facjatą. Elewacja ogrodowa z niewielkim centralnym ryzalitem. Przy prawej bocznej elewacji niewielki taras, przy lewej gospodarcza sień wejściowa.Wnętrza o układzie dwutraktowym.
Bilbiografia
- Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 209-211
- Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 163