Dwór Lubowidzkich

W późnym okresie nowożytnym część klucza nowochwastowskiego w rękach Hańskich, w r. 1790 wieś nabył Stefan Lubowidzki. W poł. w. XIX dobra drogą wiana trafiły do Saryusz-Zaleskich. Zespół dworski fundacji Lubowidzkich, składający się dwóch parterowych budynków (domu mieszkalnego i oficyny). W fasadzie dworu znajdował się wgłębny portyk kolumnowy, a w elewacji bocznej taras ze schodami do parku. Sam dom mieszkalny był założony najpewniej na planie podkowy, kryty dachem czterospadowym. Oficyna siedmioosiowa, w dłuższej elewacji wzbogacona o portyk kolumnowy (podobny zamknięty trójkątnie występował przy krótszym boku). W pobliżu ulokowano stajnie oraz jeden nieokreślony budynek. Kompleks niezachowany.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 312