Dwór

Łobzów stanowił część dóbr dereczyńskich. Był własnością m.in. Kopaczewiczów, Sanguszków, od w. XVI do r. 1926 Połubińskich, ostatnimi właścicielami majątku byli Tadeusz i Anna z Szostakowskich Giedroyciowie. Po pożarze pałacu w Kotczynie Połubińscy podjęli decyzję o przeniesieniu siedziby do Łobzowa, gdzie zmodernizowano dom mieszkalny z końca w XVIII lub początku w. XIX. Budynek zniszczono w czasie II wojny światowej. Drewniany na podmurowaniu, parterowy, na planie prostokąta, nakryty dachem czterospadowym z lukarnami. Na osi fasady nakryty dachem dwuspadowym, ganek wsparty na czterech kolumnach. Na osi elewacji ogrodowej trzy porte-fenêtre poprzedzone tarasem. Pomieszczenia w układzie dwutraktowym, w prawym skrzydle trakty oddzielone korytarzem.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 248-251