Dwór

Od w. XVII do r. 1939 własność rodziny Glindziczów h. Ostoja. Ok. r. 1770 wzniesiono klasycystyczny dwór, który istniał do r. 1939. W r. 1920 w znacznym stopniu przekształcono wnętrza. Drewniany, na wysokim podmurowaniu, na planie prostokąta, w części środkowej piętrowy, nakryty dachem łamanym, a nad częścią centralną dwuspadowym. W centrum dziewięcioosiowej fasady znajdował się poprzedzony tarasem portyk wsparty na sześciu kolumnach podtrzymujących belkowanie oraz trójkątny przyczółek. Centralną część tylnej elewacji poprzedzał taras. Wnętrze podzielone było na siedemnaście pomieszczeń. Wyposażenie dworu uległo zniszczeniu lub rozproszeniu w czasie I wojny światowej.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 235-236
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 15, cz. 2, Warszawa 1902 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XV_cz.2/) s. 206
• Федорук А. Т., Старинные усадьбы Гродненщины, Мінск 2014 s. 86-88