Dwór

Od w. XVIII do kon. w. XIX dobra w rękach rodziny Kieżgajłów-Zawiszów h. Łabędź, później w charakterze wiana przeszły kolejno na Krasińskich i Radziwiłłów. Pałac klasycystyczny wzniesiony ok r. 1800, składający się z głównego korpusu i dwóch ustawionych równolegle oficyn, połączonych z częścią środkową za pomocą galerii kolumnowych. Korpus jedenastoosiowy na rzucie prostokąta z krótkimi skrzydłami od strony parku. W elewacji frontowej na osi znalazł się portyk kolumnowy zwieńczony frontonem, natomiast od strony ogrodu na środku dominantę stanowił ryzalit z pięcioma neogotyckimi porte-fenetrami na dole, wychodzącymi na taras oraz kolistym oknem powyżej, zamknięty frontonem. Oficyny siedmioosiowe, parterowe, z portykami kolumnowymi od strony dziedzińca i podziałami tworzonymi przez pilastry, kryte dachami czterospadowymi. Belkowania we wszystkich portykach zdobione fryzami tryglifowymi, a frontony otoczone kroksztynami. Przed pałacem rozciągał się kolisty gazon, a park przecinały aleje spacerowe. Zachowała się jedna, zrujnowana oficyna.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 1, Województwa mińskie, mścisławskie, połockie, witebskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1991 s. 88-92
• Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 4, Warszawa 1883 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_IV) s. 92
• Urbański A., Memento kresowe, Warszawa 1929 s. 93