Dwór Koziełł-Poklewskich

Dobra w 1 poł. XVIII w. w rękach Paców, w 1740 zakupione przez Gieczewiczów, następnie Wazgirdów. Od k. XVIII w. do wybuchu II wojny światowej własność Koziełł-Poklewskich. Okazały dwór wzniesiony w pocz. XIX w. zapewne przez Józefa Koziełł-Poklewskiego, marszałka szlachty powiatu wileńskiego. Wyposażenie dworu w 2 poł. XIX w. wywiezione do Talicy, pozostałe zniszczone w czasie I wojny światowej i w 1920 r. Dwór spalony w czasie II wojny światowej. Pozostał narożnik dworu i rumowisko gruzów. Dwór murowany z cegły, tynkowany, z korpusem głównym na planie prostokąta, parterowym na wysokim widnym przyziemiu, z podwyższoną o jedną kondygnację częścią środkową, poprzedzoną 4-kolumnowym portykiem w wielkim porządku, zwieńczonym trójkątnym frontonem. Korpus od frontu 7-osiowy, część piętrowa 3-osiowa, elewacje boczne 4-osiowe. Do elewacji frontowej dostawione z obu stron w linii prostej parterowe, 4-osiowe, jednotraktowe skrzydła boczne.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 592-8
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 258-260