Dwór

Koniuchy (Канюхі), rejon wołkowyski, obwód grodzieński, Białoruś

Majątek był w w. XVIII własnością Jana Jerzego Grabowskiego, a po r. 1777 Ignacego i Izabeli Broniców. Po pożarze starego dworu na początku w. XIX i w poł. w. XIX Roman Bronica z pomocą arch. Łuby wzniósł nowy dwór, który przestał istnieć po r. 1952. Murowany (?), parterowy w części środkowej podwyższony, na planie prostokąta, nakryty dachem czterospadowym. Dziewięcioosiową fasadę w części centralnej poprzedzał wsparty na czterech kolumnach portyk zwieńczony belkowaniem i trójkątnym przyczółkiem. Od strony ogrodu centralną część elewacji poprzedzał drewniany taras. Wnętrza w układzie dwutraktowym, z korytarzem w centrum prawego skrzydła.

Artyści i rzemieślnicy

Bilbiografia

  • Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 2, Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1992 s. 229-230