Dwór Kociełłów

Dobra niegdyś w rękach Ostrouchów, w 1653 sprzedane Samuelowi Kociełłowi. W l. 1778-81 wzniesiony przez Tadeusza Kociełła, generała wojsk litewskich, obszerny modrzewiowy dwór obok drewniany świron proj. Carlo Spampani. W XIX i XX w. dwór dobra kolejno Abramowiczów i Szwykowskich. Park dworski wycięty podczas I wojny światowej; wówczas utracone cenne wyposażenie, w tym portrety rodzinne, meble, freski, marmurowe kominki, piece, drewniane posadzki. Dwór zniszczony w czasie II wojny światowej, na terenie dawnego majątku założony kołchoz. Dwór drewniany, na wysokich murowanych i tynkowanych piwnicach, założony na planie podkowy, parterowy, kryty wysokimi dachami czterospadowymi z parami lukarna nad głównym korpusem. Część środkowa 11-osiowa, z trzema środkowymi osiami poprzedzonymi kolumnowym portykiem z trójkątnym szczytem. Podobnie zakomponowana elewacja ogrodowa z z portykiem wspartym na filarach. Skrzydła boczne wysunięte ku przodowi na dwie osie, od ogrodu przyjmujące formę skrajnych ryzalitów.

Artyści i rzemieślnicy

• Spampani Carlo (ok. 1750-1785), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 4, Województwo wileńskie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993 s. 29-35
• Rąkowski G., Kresowe rezydencje. Zamki, pałace i dwory na dawnych ziemiach wschodnich II RP, t. 1: województwo wileńskie, Warszawa 2017 s. 102-4
• Федорук А. Т, Старинные усадьбы Минского края, Мінск 2000
• Boberski W., Carlo Spampani, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XLI, 2002, s. 36 s. 36