Dwór Kazanowskich

W w. XVI własność Kazanowskich, następnie majątek przeszedł w ręce Jabłonowskich i Małeckich, a w r. 1830 nabył go Walerian Krzeczunowicz, którego spadkobiercy byli dzierżyli dobra do r. 1939. W czasach Kazanowskich powstała rezydencja w formie smukłej, prostopadłościennej wieży mieszkalnej (niezachowana). Ok. r. 1800 Małeccy wznieśli dwór, przebudowany przez Krzeczunowiczów. W latach 1927-1929 Tadeusz wybudował nową, neoklasycystyczną rezydencję według projektu Tadeusza Mokłowskiego. Była to trójkondygnacyjna, jedenastoosiowa budwola założona na planie prostokąta z ryzalitową częścią środkową poprzedzoną portykiem kolumnowym i alkierzami na skrzydłach. Bardziej monumentalnie prezentowała się ogrodowa elewacja dworu z przylegającym do niej w trzech osiach środkowych obszernym tarasem z dużymi, dwubiegowymi schodami. Rezydencję nakrywał wysoki, łamany, czterospadowy dach z oknami mansardowymi (zniszczona w trakcie I wojny światowej). Dwór otaczał park angielski o powierzchni kilkudziesięciu hektarów, z licznymi trawnikami, alejami dla powozów i gazonem.

Artyści i rzemieślnicy

• Mokłowski Kazimierz (1869-1905), architekt

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 7, Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław-Warszawa-Kraków 1995 s. 20-23