Dwór

W w. XVIII własność Telefusów h. Łabędź, później Starorypińskich h. Nałęcz, w kon. w. XIX dobra jako wiano. trafiły do rodziny Starża-Jakubowskich. Dwór murowany, zniszczony w w. XIX, odbudowany przez Starorypińskich. Budowla składała się z trzech korpusów, z których prawy był dwukondygnacyjny o trzech osiach. Za nim ulokowano podobne skrzydło (być może pozostałość po dawnym zamku), kryte dachem naczółkowym. Korpus lewy był wysoki na półtora kondygnacji, kryty dachem dwuspadowym i służył najpewniej za kaplicę domową. Pomiędzy wznosiła się trzecia część rezydencji w stylu neogotyckim, dwukondygnacyjna, trójosiowa, z elewacjami pokrytymi pilastrami i płycinami. W fasadzie mieściły się drzwi wejściowe poprzedzone tarasem oraz okna dwuskrzydłowe. Elewację frontową wieńczył gzyms profilowany a zamykał spłaszczony fronton. Wszystkie korpusy wiązły krótkie łączniki kryte dachami dwuspadowymi.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 11, Województwo kijowskie oraz uzupełnienia do tomów 1-10, Wrocław-Warszawa-Kraków 1997 s. 690-692
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. F. Sulimierski, B. Chlebowski, W. Walewski, t. 3, Warszawa 1882 (http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_III) s. 827