Dwór

Hrynkiszki znajdowały się nieprzerwanie w rękach jednej rodziny w linii męskiej przez prawie pięć stuleci. W r. 1454 należały do rodu Białłozorów z przydomkiem Montwid, h. Wieniawa. Prawdopodobnie pierwszym dziedzicem dóbr był Wojciech Montwid-Białłozor, syn Jakuba, zapewne prostoplasty rodu. Ostatnim właścicielem był Tadeusz Izydor Marcin Montwid-Białłozor. W r. 1919 miała miejsce litewska parcelacja dóbr. Dwór pochodził zapewne jeszcze z XVIII w. Przebudowy podjęte na przełomie XIX i XX w., choć głównie wewnątrz, zatarły jego pierwotny wygląd. Budowla wzniesiona na planie prostokąta z nieznacznie wysuniętymi do tyłu skrzydłami bocznymi; na podmurowaniu, z gankiem na osi z daszkiem wspartym na dwóch słupach; w elewacji tylnej skrzydła łączył ze sobą ganek zwany "galerią". Fasada i elewacje boczne sześcioosiowe. Całość nakrywał wysoki, czterospadowy dach pobity gontem, z dwiema półkolistymi lukarnami. Wnętrze liczyło osiemnaście pokoi, z czego większość pełniła funkcje reprezentacyjne. Z cennego wyposażenia wymienić można m.in. galerię portretów rodzinnych sięgającą XVII w. W pobliżu dworu były usytuowane parterowa oficyna i dwupiętrowy kamienny świron. Dwór od strony ogrodu poprzedzał kwiatowy gazon, a całość założenia otaczał rozległy park z przecinającym go strumieniem Sarwą, dwoma stawami i wodospadem.

Bilbiografia

• Aftanazy, R., Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 3: Województwo trockie, Księstwo Żmudzkie, Inflanty Polskie, Księstwo Kurlandzkie, Wrocław 1992 s. 227-229.