Dwór Herburtów

W w. XVI własność Herburtów, później Tarnawskich h. Sas i Malickich h. Junosza. W 1. poł. w. XIX Uherce nabył Karol Skibiński, a następnie odsprzedał Annie Świejkowskiej. Ok r. 1890 wieś była w rekęach Jana Wierzbickiego, natomiast ostatnimi dziedzicami przed r. 1939 była rodzina Tillów. Dwór wzniesiony przez Herburtów w kon. w. XVI, późnorenesansowy, murowany z alkierzami w narożach. Budynek spłonął ok r. 1830, odbudowany przez Skibińskich w formie pałacyku. Powstał obiekt siedmioosiowy, dwukondygnacyjny z zachowanymi alkierzami. Część środkową nakrywał wysoki dach czterospadowy, a alkierze połączono gankiem dźwigającym balkon, zwieńczony trójkątnym szczytem z oculusem. Ozdobą wnętrza była posadzka z Laszek Murowanych, dekorowana we wzory arabeskowe. Naroża boniowane, wewnątrz sklepienia krzyżowo-żebrowe z w. XVI. Obecnie obiekt w stanie kompletnej ruiny.

Bilbiografia

• Aftanazy R., Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, t. 8, Województwo ruskie, Ziemia Przemyska i Sanocka, Wrocław-Warszawa-Kraków 1996 s. 401-402
• Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, red. B. Chlebowski, t. 12, Warszawa 1892 (http://dir.icm.edu.pl/Slownik_geograficzny/Tom_XII/) s. 752
• Ross J., Dwór obronny w Uhercach Mineralnych w powiecie leskim, Łańcut 1972 s. 211